CZYLI ODWRACANIE UWAGI

(tekst jest zbyt długi i niezrozumiały, szkoda czasu nie czytaj!)

Bodziec. Myśl. Reakcja. Zegar. Wskazówki. Czas. Koło.

Ułamki atomowych sekund. Odpryski szkła. Osiadający kurz na popękanym zwierciadle. Zdeformowana mozaika znaczeń. Świat podmiotu – przedmiotu. Świat oddzielenia – odległości pęknięć. Przyporządkowanie. Tożsamość. Gra na czas z samym sobą. Król wyimaginowanego Królestwa. Strażnik Berła i Korony.

KRÓLESTWO

Moją fascynacją jest Miasto – Moloch. Trzy szóstki – Fabryka / Fabuła / Figurant, albo Fantasmagoria / Fantom / Fałszerstwo, albo Fikcja / Flaga / Fobia. (w alfabecie łacińskim F – to szósta litera w polskim dziewiąta – a, że wszystko jest odwrócone…)

Fila vitae – w rezultacie. Ta zapomniana nić wpleciona w każdy neuron i komórkę. Walka w labiryncie z Minotaurem. Błądzenie ulicami miasta po ciemku z przestrzelonymi oczyma. Natłok wrażeń – odwracanie uwagi. Berło systemu. Czujne oko Monstrum. Post przemysłowe informatyczne Królestwo Dezorientacji – kończenie dzieła. Strażnicy mianowani bezwolnie zakuci w dyby spełnianych ról. Wynagrodzenie. Awans. Wyróżnienie. Korona.

Trzeba jaśniej…

Fabryka – zakład produkcyjny; zorganizowanie na dużą skalę cyklu produkcyjnego w oparciu o pracę maszyn i ludzi.

———————————–

The X Factor – telewizyjny muzyczny show szukający talentów. Powstał w Wielkiej Brytanii i zastąpił program Pop Idol. Obecnie konkursy odbywają się w różnych krajach, biorą w nich udział piosenkarze pop. Nagrodą jest zazwyczaj nagranie własnej płyty. Piosenkarze stają naprzeciw trojga/czworga jury w zarówno angielskiej i amerykańskiej wersji.

Fabryka gwiazd – polska edycja talent show Star Academy produkowana na zlecenie Polsatu przez firmę Endemol, emitowana od 19 września 2008 roku. Program prowadzi Maciej Rock, producentem wykonawczym jest Piotr Kuźniak. Do jesieni 2009 roku wyemitowano tylko jedną serię programu.

(wikipedia)

———————————–

Nazywam to mimowolnym udziałem w Spektaklu, który jest zaprogramowany tak, aby pozostać w Labiryncie. Filozofia Powtarzania. Cykl produkcyjny. Miejsce przy taśmie. Fabryka to Miasto – dzień w dzień, godzina za godziną, oddech za oddechem. Nieuświadomione zniewolenie w roli. Cel – przetrwanie, trawienie, wydalanie. Zegary – odbijanie kart kredytowych, delegacje wakacyjne, spotkania integracyjne, misje, plany, kosztorysy, specjalizacyjne kursy, profesjonalizm (słowo klucz), kariera itd. Wszyscy nie mogą się spełnić – niepewność i obietnica Awansu – jest sercem fabryki – Generatorem. Kolejne słowo klucz to Wy-kształcenie nie kształcenie a właśnie wy-kształcenie, ponieważ kształcenie to proces ciągły i dynamiczny natomiast wykształcenie – to proces skończony. Wykształcenie polega na zapamiętywaniu i powtarzaniu innymi słowy powielaniu. Fabryka jest z natury monotonna oparta właśnie na powtórzeniach. Taśmowy umysł = wydajność.

Fabuła – układ zdarzeń w świecie przedstawionym utworów epickich i dramaturgicznych, a także filmów.

Prowizoryczny scenariusz Spektaklu. Obecnie nie trzeba się wysilać zbytnio, ponieważ Aktorzy zapomnieli, że są aktorami, zatracili się w rolach. Łatwo tym kierować – wyświetlając polecenia w formie łatwej i przyjemnej, która sprzyja pożądanemu dla kontynuacji Spektaklu stanu śnienia. Fabuła przynajmniej w tym tzw. Zachodnim Spektaklu jest jak bananowy serial okraszony od czasu do czasu elementami horroru dla zachowania pożądanej równowagi, ponieważ przyjemność zbytnio rozleniwia. Ważna jest Akcja, która przesłania pęknięcia i czarne plamy na ekranie. Musi się dziać dużo – ważne daty, święta, premiery, skandale, kontrowersje, morderstwa, wojny, pokazy mody i tak w nieskończoność.

Figurant – ktoś, kto nie ma istotnego znaczenia, a jest wysuwany dla pozorów.

Nieuświadomiony najczęściej do samego zgonu status pracownika fabryki, który wierzy, że to właśnie On jest tak niezwykle istotny i wszyscy są zainteresowani, co też on takiego robi. Ten rodzaj złudzenia mają prawie wszyscy Aktorzy – jednak wraz z zakończeniem misji użyteczności publicznej, rodzinnej i jakiej tam jeszcze stają się jedynie ścierwem, martwym zbutwiałym ciałem. Uwieńcza się to zazwyczaj krótką przemową na pogrzebie o jego jakże istotnym i pełnym znaczenia życiu. Roszczenia majątkowe, testamenty, farmazony ostatniej drogi. Później wszyscy zapominają i wracają do Pracy w Fabryce. Życie musi trwać dalej. Nie miejmy złudzeń – naszą podstawową kondycją jest status pracownika – robotnika – nie ma znaczenia, czym pracujemy głową, penisem czy nogami.

KRÓL

To ty – podstawowa halucynacja. Jesteś Centrum Świata, kiedy siedzisz na wymyślonym tronie i z uwagą słuchasz głosu z twojej głowy. Ten Głos to Reżyser. Myśli to Scenariusz. Tak powstaje Spektakl. Mury Labiryntu. Czym innym jest to co tutaj robisz właśnie teraz ? Zapisujesz Słowa sprzedając kolejne gówno warte wyobrażenie. Zapis wtórny. Jednak – to o niebo lepsze niż miliardy powielonych treści, w których to wszystko pływa. Cały bezlitosny szkopuł polega na tym, że mam wątpliwości, co do Naszej Komunikacji, póki rodzi się ona z Zapisu Wtórnego – czyli Choroby Magnetofonu. Odtwarzanie Taśm, które nazywamy Rozmowami, Dyskusjami, Debatami. Problem pojawia się wtedy, kiedy zapytasz:

Ale co Ty wiesz tak naprawdę? Jakie jest twoje pierwotne źródło?

I tutaj się czasem zatrzymuje taśma. Awaria. Pęknięcie. Przeskok z teoretyzmu w empiryzm. Pustka.

Nic nie wiem.

Książka ma tylko okładkę.

W środku nie ma nic.

Wymyślasz To.

Teraz i tu.

To mnie uderzyło.

Na tyle, że musiałem się zatrzymać wypadając z roli.

Usiadłem i poczułem, że oddycham. Bicie serca.

Odkryłem złotą nić w ściśniętej pieści po walce z Minotaurem.

Patrzę na ścianę Labiryntu.

Mam proste plecy.

Wdech.

Wydech.

Kim jestem?